Ελαιόλαδο

Το ελαιόλαδο είναι πολύ δημοφιλές και χρησιμοποιείται ευρέως στη μαγειρική. Παράγεται κυρίως σε μεσογειακές χώρες—Ιταλία, Ισπανία και Ελλάδα—αν και παράγεται επίσης στην Αμερική και την Αυστραλία. Η γεύση του ελαιολάδου επηρεάζεται από το κλίμα και τον τύπο του εδάφους στο οποίο καλλιεργούνται οι ελιές.

Κατά τον προσδιορισμό της αξίας του ελαιολάδου, αξιολογούνται τρία στοιχεία: η γεύση, το άρωμα και το χρώμα. Αυτά μπορεί να διαφέρουν ανάλογα με την ποικιλία και πολλούς άλλους παράγοντες.

Γενικά παρατηρείται ότι όσο πιο ζεστή είναι η χώρα όπου παράγεται το ελαιόλαδο, τόσο καλύτερη είναι η γεύση του. Μερικές φορές, ωστόσο, το ελαιόλαδο αρωματίζεται σκόπιμα με βότανα και μπαχαρικά, τα οποία εμποτίζονται σε αυτό για 10 ημέρες και στη συνέχεια αφαιρούνται. Ο αρωματισμός του λαδιού με πιπέρι απαιτεί λιγότερο από 10 ημέρες.

Πώς και πότε να αγοράσετε;

Το ελαιόλαδο μπορεί να αγοραστεί οποιαδήποτε εποχή του χρόνου.

Το έξτρα παρθένο ελαιόλαδο είναι το πιο ακριβό και πολύτιμο. Χαρακτηρίζεται ως «έξτρα παρθένο». Έχει πολύ χαμηλή οξύτητα (λιγότερο από 1%) και είναι ιδανικό για σάλτσες σαλάτας, καθώς τα βασικά συστατικά του διατηρούνται πλήρως και δεν καταστρέφονται από τη θερμότητα.

Το ελαιόλαδο δεύτερης έκθλιψης (που χαρακτηρίζεται ως «παρθένο») έχει υψηλότερο επίπεδο οξύτητας (έως 2%). Χρησιμοποιείται με τον ίδιο τρόπο όπως το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο για σάλτσες σαλάτας και σε διάφορα μεσογειακά πιάτα. Ωστόσο, δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για τηγάνισμα.

Το λάδι που είναι πλήρως καθαρισμένο από όλες τις ακαθαρσίες θεωρείται το φθηνότερο. Δεν έχει σχεδόν καθόλου γεύση ή άρωμα, επομένως δεν συνιστάται για χρήση σε σαλάτες. Ωστόσο, είναι ένα καλό προϊόν για όλες τις χρήσεις που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να καρυκεύσει μια μεγάλη ποικιλία πιάτων. Ωστόσο, δεν συνιστάται ούτε για τηγάνισμα.

Το λάδι από την Ισπανία είναι ιδιαίτερα πολύτιμο· έχει ελαφρώς γλυκιά γεύση με άρωμα πεπονιού και ξηρών καρπών και μια ελαφρώς πικάντικη πικράδα.

Το ιταλικό βούτυρο μπορεί να ποικίλλει και η γεύση του εξαρτάται από την περιοχή όπου παράγεται. Στο βόρειο τμήμα της χώρας, παράγουν ένα ήπιο, ελαφρώς ξηρό βούτυρο που ταιριάζει καλά με τα ψάρια. Η κεντρική Ιταλία παράγει βούτυρο με ένα ποώδες άρωμα, ενώ στο νότο, στη Σικελία, παράγουν βούτυρο με μια νότα βοτάνων.

Το ελληνικό ελαιόλαδο έχει πικάντικο, φρουτώδες ή πιπεράτο άρωμα και είναι κατάλληλο για μια ποικιλία πιάτων.

Μαγειρικές χρήσεις

Το εμπορικά διαθέσιμο ελαιόλαδο είναι ήδη έτοιμο προς χρήση. Αν θέλετε να του προσθέσετε επιπλέον γεύσεις από βότανα και μπαχαρικά, ακολουθήστε τα εξής βήματα: ρίξτε μια συγκεκριμένη ποσότητα λαδιού σε ένα ξεχωριστό καθαρό μπουκάλι, προσθέστε τα βότανα και αφήστε το να καθίσει για 10 ημέρες.

Διαβάστε περισσότερα σχετικά με αυτό, Πώς παρασκευάζεται το ελαιόλαδο στο επόμενο άρθρο.

Αποθήκευση

Η ποιότητα του ελαιόλαδου υποβαθμίζεται όταν εκτίθεται στο ηλιακό φως. Επομένως, θα πρέπει να φυλάσσεται σε ένα ερμητικά σφραγισμένο μπουκάλι σε δροσερό και σκοτεινό μέρος. Ένα ντουλάπι κουζίνας είναι ένα καλό μέρος για αυτό. Μην αφήνετε ποτέ το λάδι σε περβάζι παραθύρου ή πάγκο.

Η γεύση και το άρωμα του λαδιού δεν αλλοιώνονται με τη μακροχρόνια αποθήκευση, αλλά είναι στο μέγιστο των δυνατοτήτων του εντός ενός έτους από την εμφιάλωση.