Η ιστορία της τσίχλας

Η τσίχλα είναι μια από τις πιο αγαπημένες λιχουδιές τόσο για παιδιά όσο και για ενήλικες. Περίπου 4 δισεκατομμύρια τεμάχια τσίχλας πωλούνται παγκοσμίως κάθε χρόνο.

Η ιστορία της τσίχλας

Η τσίχλα δεν είναι μια σύγχρονη εφεύρεση. Οι αρχαιολόγοι και οι ιστορικοί γνωρίζουν ότι άνδρες και γυναίκες που ζούσαν πριν από χιλιάδες χρόνια χρησιμοποιούσαν κάτι παρόμοιο. Τότε, μασούσαν κομμάτια ρητίνης δέντρων. Πιστεύεται ότι η ρητίνη είχε φαρμακευτικές ιδιότητες, επομένως το μάσημα της βοηθούσε στον καθαρισμό του στόματος και στη φρεσκάδα της αναπνοής. Για παράδειγμα, οι ιθαγενείς Αμερικανοί μασούσαν τσίχλα φτιαγμένη από ρητίνη ερυθρελάτης. Η ρητίνη ερυθρελάτης αποτελεί τη βάση της τσίχλας που πωλείται στα καταστήματα σήμερα.

1840-1890

Η τσίχλα εφευρέθηκε από έναν άντρα ονόματι John Curtis. Το 1848, πειραματίστηκε με ρητίνη ερυθρελάτης και δημιούργησε ένα κολλώδες, ελαστικό υλικό που μπορούσε να μασηθεί. Μερικά χρόνια αργότερα, το υλικό έγινε κάπως περισσότερο σαν τη σύγχρονη τσίχλα. Έτσι, δημιουργήθηκε το πρώτο εργοστάσιο τσίχλας στον κόσμο. Η τσίχλα άρχισε να παράγεται σε μια ποικιλία γεύσεων και η σύστασή της έγινε πιο μαλακή και ελαστική. Το εργοστάσιο ονομάστηκε "Εργοστάσιο Τσίχλας Curtis".

Πέρασαν άλλα 10 χρόνια και η τσίχλα βελτιώθηκε περαιτέρω. Αυτό συνέβη μετά την εισαγωγή από το Μεξικό ενός ειδικού ελαστικού λάτεξ, που λαμβάνεται από ορισμένα είδη δέντρων. Άρχισε να χρησιμοποιείται στην παραγωγή τσίχλας αντί για ρητίνη.

1890-1950

Ένας από τους μεγαλύτερους κατασκευαστές εκείνης της εποχής, αλλά και σήμερα, είναι η εταιρεία Wrigley Company με έδρα το Σικάγο. Ιδρύθηκε από τον William Wrigley το 1902. Η τσίχλα της Wrigley έγινε ιδιαίτερα δημοφιλής κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, όταν διανεμήθηκε σε Αμερικανούς στρατιώτες ως μέσο ανακούφισης από το άγχος που σχετίζεται με τον πόλεμο.

Η φουσκωτή τσίχλα εμφανίστηκε για πρώτη φορά στις αρχές του 20ού αιώνα, όταν εφευρέθηκε από τον Frank Fleur το 1906. Ωστόσο, η παραγωγή της ήταν ανεπιτυχής για ένα διάστημα λόγω μιας ατελούς φόρμουλας. Το 1928, ο Walter Dimmer τη βελτίωσε επινοώντας μια νέα μέθοδο επεξεργασίας, με αποτέλεσμα μια τσίχλα που ήταν πιο μαλακή και πιο εύκαμπτη από την κανονική τσίχλα. Έκτοτε, παράγεται τσίχλα.

Παρούσα ώρα

Σήμερα, μπορείτε να αγοράσετε μια μεγάλη ποικιλία από τσίχλες: κανονικές, φουσκωτές, ακόμη και φαρμακευτικές. Τα συστατικά αυτών των τσίχλων είναι ευεργετικά για την υγεία των δοντιών και των ούλων. Ορισμένοι τύποι τσίχλας περιέχουν πεψίνη, ένα ένζυμο που βοηθά στην πρόληψη της δυσπεψίας και της καούρας.

Οι σύγχρονοι κατασκευαστές τσίχλας ανταγωνίζονται συνεχώς μεταξύ τους, αναπτύσσοντας νέες τεχνολογίες κατασκευής. Οι πωλήσεις τσίχλας φτάνουν τουλάχιστον τα 19 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως.

Τα τελευταία χρόνια, έχουν προκύψει πολυάριθμοι ισχυρισμοί ότι η τσίχλα είναι επιβλαβής για την υγεία: υποτίθεται ότι προάγει τον καρκίνο, καταπονεί τους μύες του προσώπου, οδηγεί σε εντερικά προβλήματα και ούτω καθεξής. Ωστόσο, η κατανάλωση τσίχλας δεν έχει μειωθεί και παραμένει απίστευτα δημοφιλής παγκοσμίως.